loader image

Rudolf Schenker για Scorpions: “Δεν θα αποσυρθούμε ποτέ”

Share Buttons

Share on facebook
Share on twitter
Share on vk
Share on linkedin

GET YOUR

Tα “σπιτικά” πάρτι το ‘80 γίνονταν με τριών “ειδών” κασέτες: τις “γραμμένες” κασέτες μεμονωμένων καλλιτεχνών, τις κασέτες “συλλογές” με επιλογές κομματιών για χορό ή μπλουζ και τις “αγορασμένες” με τα greatest hits της συγκεκριμένης χρονιάς.

Τα κομμάτια των Scorpions ήταν τα μοναδικά που βρίσκονταν και στις τρεις στήλες δίπλα στο κασετόφωνο. Γι αυτό και δεν έλειπαν από κανένα εφηβικό πάρτι. Ελάχιστα μας απασχόλησε τότε πόση “διάρκεια” θα είχαν οι Scorpions σαν μπάντα, αν ο Klaus θα “έχανε” τη φωνή του στο μέλλον και σε πόσες “τελευταίες” συναυλίες τους θα καταφέρουμε να πάμε.

Πέρασαν 50 χρόνια και 19 άλμπουμ από τότε που ο κιθαρίστας Rudolf Schenker δημιούργησε το θρυλικό πλέον ροκ συγκρότημα των Scorpions στο Ανόβερο. Μαζί με τον Klaus Meine υπήρξαν τα “μυώδη πόδια” μιας ροκ μπάντας που – είτε την έχεις βαρεθεί είτε όχι – παραμένει “ιστορική”.

Οι “Ήρωες του χέβι μέταλ” όπως τους αποκαλεί το περιοδικό Rolling Stone ακόμα χωράνε μέσα στα δερμάτινα παντελόνια τους και ροκάρουν, κόντρα ίσως στους νόμους της… φύσης!

Λίγο μετά την πανδημία κυκλοφόρησαν τον δίσκο “Rock Believers”, και έρχονται στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας (την Τετάρτη 6 Ιουλίου) για να τραγουδήσουν ακριβώς αυτό που λέει ο τίτλος του άλμπουμ τους. Ότι πιστεύουν ακόμα στη ροκ μουσική και δεν σκοπεύουν να κατέβουν από τη σκηνή τόσο εύκολα, όσα ανέκδοτα και να ακούσουν για την επικείμενη “τελευταία” τους συναυλία.

Η τηλεφωνική μου συνομιλία με τον Rudolf Schenker ήταν κάθε άλλο παρά εύκολη. Σύνδεση με το “Britannia Hotel” στη Νορβηγία. Εκείνος με θέα τα φιόρδ στην υπέροχη πόλη Τρόντχαϊμ και εγώ να μικροφωνίζω σε γραφείο της Συγγρού. Ο 73χρονος Schenker έδωσε τη λύση με τη στεντόρεια φωνή του και τα περιφραστικά γερμανοαγγλικά του, κάνοντας την επικοινωνία άτυπη και χαλαρή.

Φυσικά η συζήτηση δεν θα μπορούσε να αρχίσει διαφορετικά παρά με μία ερώτηση για την αλλαγή στους στίχους του εμβληματικού τραγουδιού “Wind of Change”. Οι Scorpions το άλλαξαν, όπως αποκάλυψε ο Klaus, επειδή δεν ήθελαν πλέον να “ρομαντικοποιούν τη Ρωσία” μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Οι αναθεωρημένοι στίχοι λένε: “Now listen to my heart / It says Ukrainia / Waiting for the wind to change“.

Ο Schenker έχει μία κάπως διαφορετική άποψη: “Δεν μπορώ να σας πω πώς ακριβώς έγινε αυτή η αλλαγή γιατί δεν είμαι ο δημιουργός και ο στιχουργός του εμβληματικού κομματιού ‘Wind of Change’. Αλλά εγώ δεν θα το άλλαζα’” είπε αρχικά.

Το τραγούδι – όπως γνωρίζουμε – κυκλοφόρησε μετά την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, τον Δεκέμβριο του 1990 και θεωρείται το soundtrack της εποχής των οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών στην πρώην Σοβιετική Ένωση, που προανήγγειλε το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.

Ο Schenker συνεχίζει τον συλλογισμό του: “Ο Klaus είναι ο στιχουργός και ο τραγουδιστής και εκείνος πήρε την απόφαση. Είπε ότι θέλει να αλλάξει τους στίχους, γιατί ελπίζει ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία σύντομα θα τελειώσει.

Εγώ δεν θα άλλαζα κάτι γιατί αυτό το τραγούδι είναι ένα σύμβολο για την πιο ειρηνική επανάσταση στον κόσμο. Το soundtrack αυτής της πιο ειρηνικής επανάστασης ήταν το τραγούδι ‘Wind of change’, ο άνεμος της αλλαγής. Δεν θα το άλλαζα αυτό.

Αλλά έχουμε δημοκρατία – και η δημοκρατία έρχεται από την Ελλάδα, από τον Σωκράτη και τον Πλάτωνα. Έχουμε δημοκρατία, λοιπόν, και όταν ο Klaus λέει δεν μπορεί να τραγουδήσει τη μελωδία γιατί η καρδιά του ραγίζει με το δράμα μικρών παιδιών που σκοτώνονται, που χάνουν τα σπίτια τους και τις ζωές τους, το σεβόμαστε.

Ο Klaus σκέφτηκε μέχρι και να μην τραγουδήσει καν το τραγούδι “Wind of change” στην περιοδεία των Scorpions, γιατί πονάει όταν σκέφτεται τις βόμβες που πέφτουν στην Ουκρανία και σκοτώνουν αθώους.

Λέει δεν θέλουμε πόλεμο πιά. Μα ούτε και εγώ θέλω τον πόλεμο. Αυτός είναι ο λόγος που σαν μπάντα ξεκινήσαμε από τη Γερμανία, παίξαμε σε όλο τον κόσμο ροκ μουσική και είχαμε στο ξεκίνημά μας ένα χαρακτηριστικό σλόγκαν. Μία φράση που σήμερα φαίνεται κλισέ, αλλά είχε νόημα για εμάς: “Love, Peace and Rock n Roll”, δηλ. “Αγάπη, Ειρήνη και Ροκ εν ροκ”.

Τα τραγουδήσαμε όλα αυτά: Η αγάπη ήταν το “Still Loving You”, η ειρήνη ήταν το “Wind of Change” και το ροκ ν ρολ ήταν το “Rock You Like A Hurricane”.

Αυτο το μήνυμα το τραγουδήσαμε σε περισσότερες από 80 χώρες του κόσμου γιατί θέλαμε να δείξουμε στα κράτη που παίζαμε live ότι η νέα γενιά Γερμανών δεν έρχονται με τανκς για να ξεκινήσουν πόλεμο αλλά έρχονται με κιθάρες και παίζουν ροκ μουσική για να ενώσουν τους ανθρώπους με “αγάπη, ειρήνη και ροκ μουσική”.

Και αν ο Klaus δεν μπορεί να τραγουδήσει το τραγούδι του στην ορίτζιναλ εκδοχή, είμαστε μία μπάντα και συμφωνούμε.

Ταξιδέψατε μαζί σε όλο τον κόσμο με αυτό το τραγούδι

Είμαστε η μπάντα με τις περισσότερες χώρες στο ενεργητικό μας. Σε μία συνέντευξη ρώτησαν τους Metallica σε πόσες χώρες έχουν παίξει και εκείνοι απάντησαν “Όχι σε τόσες όσες έπαιξαν οι Scorpions. Βλέπαμε τι έκαναν και το κάναμε και εμείς”.

Ταξιδεύοντας σε όλο τον κόσμο και παίζοντας τη μουσική μας σε τόσα στάδια ανακαλύψαμε κάτι πολύ ενδιαφέρον. Ότι ο κόσμος είναι παντού ο ίδιος. Πώς θέλεις να έχεις ειρήνη στην κοινωνία όταν δεν υπάρχει ειρήνη μέσα στο σπίτι στην οικογένεια; Υπάρχουν τόσες προσωπικές σχέσεις που οι άνθρωποι βρίσκονται σε “πόλεμο”.

Ζούμε στην εποχή του μείον (-) και συν (+), τα πάντα είναι γιν και γιάνγκ. Όλα είναι δράση-αντίδραση. Εμείς σαν δημιουργοί λέμε μέσα από τη μουσική μας “παρακαλώ κάνετε διάλογο, όχι πόλεμο”. Αλλά πιστεύω ότι η εξέλιξη κάνει πάντα δύο βήματα μπροστά και ένα βήμα πίσω. Συμβαίνει και στην φύση συμβαίνει και στην καθημερινή ζωή μας.

“Τα κόκαλά μου, το αίμα μου, είναι όλα για τη μουσική. Και μου λέτε να αποσυρθώ, και να βγει η καρδιά μου και να χάσω την ανάσα μου; Και να πω τώρα παίρνω σύνταξη; Όχι”

Στην Ελλάδα “ η τελευταία συναυλία των Scorpions” είναι πλέον ανέκδοτο. Πώς σκέφτεστε την ημέρα που θα αποσυρθείτε από την ενεργό δράση;

Και εγώ ρωτάω όλους εσάς. Γιατί να αποσυρθούμε; Τραγουδάμε για πάρα πολλούς ανθρώπους που απολαμβάνουν τη μουσική μας. Τα κόκαλά μου, το αίμα μου, είναι όλα για τη μουσική. Στην πανδημία όταν δεν μπορούσαμε να παίξουμε live ήταν απαίσια. Το σώμα μου, το μυαλό μου, όλη μου η ζωή είναι αφιερωμένη στη μουσική (γελάει πολύ δυνατά). Και μου λέτε να αποσυρθώ, και να βγει η καρδιά μου και να χάσω την ανάσα μου; Ποτέ, όχι. Θα ανεβαίνω στη σκηνή και θα κάνω μουσική όσο καιρό μπορώ να κουνηθώ.

Ο Klaus, εγώ και η μπάντα έχουμε την ίδια φιλοσοφία πάνω σε αυτό το θέμα. Είμαστε φίλοι, ταξιδεύουμε σε όλο τον κόσμο και παίζουμε μπροστά στους φίλους μας (γιατί θεωρούν το κοινό φίλους τους). Να παραιτηθούμε; Εμείς ανυπομονούμε κάθε φορά να ανέβουμε στη σκηνή και ανυπομονούμε να έρθουμε και στην Ελλάδα που έχουμε “love affair” με τους θαυμαστές μας.

Τη στιγμή που ανεβαίνεις στη σκηνή και βλέπεις το πλήθος να χαμογελάει, και παίζεις τη μουσική σου αυτό είναι το πιο υπέροχο συναίσθημα. Ακόμα και στην εποχή του κινήματος των χίπιδων – που υπήρχε πόλεμος έξω από την Αμερική στο Βιετνάμ και στην Κορέα – οι άνθρωποι σταμάτησαν τον πόλεμο… με τη μουσική (γελάει). Η μουσική ήταν πάντα εκείνο το στοιχείο που βοηθάει να ξεπεράσουμε την τραγωδία. Και εμείς δεν θα την αφήσουμε;

Οι περισσότεροι από εκείνους που μου έλεγαν να τα παρατήσω και να βρω μια κανονική δουλειά δεν είναι ζωντανοί ή δεν μπορούν να περπατήσουν καν ή έχουν ζήσει μισή ζωή κάνοντας μία δουλειά που δεν τους άρεσε ποτέ. Εγώ ανεβαίνω ακόμα στη σκηνή.

Πώς έχει αλλάξει η ροκ μουσική με την πάροδο των χρόνων;

Η μουσική έχει αλλάξει όπως και τα αυτοκίνητα. Κοιτάξτε τα αυτοκίνητα από το ‘60 και το ‘50 και κοιτάξτε τα αυτοκίνητα σήμερα και θα καταλάβετε τι εννοώ. Έτσι έχει αλλάξει και η ροκ. Τότε τα αυτοκίνητα ήταν πιο στρογγυλά, πιο άνετα, δεν έτρεχαν πολύ….βγάλτε το συμπέρασμά σας.

Διαλέξατε τη ροκ ή σας διάλεξε;

Όταν ξεκινήσαμε να παίζουμε μουσική ήρθαν και μας είπαν “καλά είστε ηλίθιοι, τι κάνετε; Βρείτε καμιά σωστή δουλειά. Ξυπνήστε και αφήστε τα αυτά με τις μουσικές. Θα καταστρέψετε τη ζωή σας”. Σήμερα 50 χρόνια μετά εγώ ακόμα ανεβαίνω στη σκηνή και κάνω αυτό που θέλω. Οι περισσότεροι από εκείνους που μου έλεγαν να τα παρατήσω και να βρω κάτι “κανονικό” δεν είναι ζωντανοί ή δεν μπορούν να περπατήσουν καν ή έχουν ζήσει μισή ζωή κάνοντας μία δουλειά που δεν τους άρεσε ποτέ.

Ο πατέρας μου διάβαζε πολύ και ήταν μεγάλος θαυμαστής του Σωκράτη και του Πλάτωνα.

Ο πατέρας μου μου έδωσε μία καλή συμβουλή όταν ήμουν νέος και σκεφτόμουν τι θα κάνω στη ζωή μου. Μου είπε “Ρούντολφ, μπορείς να παίζεις μουσική, μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, αλλά πρώτα μάθε να κάνεις μια ‘κανονική’ δουλειά”. [Ο πατέρας του ήταν μηχανικός και εκείνος έγινε ηλεκτρολόγος]. Έμαθα αυτή τη δουλειά, το έκανα. Και δεν ήταν κακή γιατί μου έδωσε τη δυνατότητα να καταλάβω την κανονική -νορμάλ – ζωή.

Έκανα την ‘κανονική’ αυτή δουλειά και μετά ο πατέρας μου μου είπε ‘Ρούντολφ, τώρα μην σκέφτεσαι τόσο πολύ ποια δουλειά να κάνεις. Κάνε αυτό με το οποίο περνάς καλά και τα λεφτά θα έρθουν μόνα τους (γέλασε πολύ δυνατά). Ο πατέρας μου διάβαζε πολύ και ήταν μεγάλος θαυμαστής του Σωκράτη και του Πλάτωνα.

Πώς σας φαίνεται η νέα γενιά των ροκ μουσικών – Ποιους ξεχωρίζετε;

Δύσκολη ερώτηση. Μου αρέσουν κάποιοι, αλλά το πρόβλημα είναι ότι με τη νέα τεχνολογία και τις πλατφόρμες μουσικής καταστρέφεται η εποχή που οι άνθρωποι αγόραζαν CD. Τώρα υπάρχει η μουσική παντού και τα κέρδη των ανθρώπων που δημιουργούν πρωτότυπη μουσική είναι πάρα πολύ μικρά. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς τα βγάζουν πέρα και πώς καταφέρνουν να … υπάρχουν. Γιατί τα χρήματα, αν ένα κομμάτι παιχτεί στο app, είναι 0,003 κέρδος (γελάει ειρωνικά) Αυτό είναι ένα τίποτα. Το πρόβλημα στον κόσμο θα είναι ότι θα έχουμε πολλή μουσική, αλλά κανείς δεν θα έχει διάθεση να την αγοράζει.

Αυτοί οι άνθρωποι που κάνουν αυτή τη ραπ, όπως και να λέγεται αυτή η μουσική, πουλάνε μέχρι και πίτσες με το όνομά τους για να βγάλουν χρήματα και να ζήσουν. Άρα η βιομηχανία κρατάει τους μουσικούς σε ένα σημείο συντήρησης λίγο πριν “πεθάνουν”. Να μην πεθάνουν όμως γιατί μετά δεν θα υπάρχει μουσική.

Αυτή είναι η διαφορά ανάμεσα στις παλιές μέρες και το σήμερα. Τις παλιές εποχές η δισκογραφική στήριζε απόλυτα την μπάντα και έδινε χρήματα “μπροστά” και έτσι μπορούσε το συγκρότημα ή ο καλλιτέχνης να συνθέτει μουσική και να κάνει ό,τι ήθελε δημιουργικά. Σήμερα, που τόσα πράγματα έχουν γίνει ήδη, θα είναι δύσκολο να βγουν νέοι Stones, που θα δημιουργήσουν ένα τελείως νέο στυλ, μια νέα έκρηξη δημιουργίας”.

[Του αναφέρω ότι ο Μικ Τζάγκερ ξεχώρισε από τη σύγχρονη ροκ σκηνή τον Yungblud και τον Machine Gun Kelly ως τα νέα πρόσωπα της ροκ] … γελάει και δεν σχολιάζει, μόνο ολοκληρώνει στωικά λέγοντας: “Πάντως αργά ή γρήγορα, κάποια στιγμή, βγαίνει ένας μουσικός που είναι ξεχωριστός και δίνει μια νέα διάσταση στη μουσική”.

Μιλήστε μας για το τελευταίο άλμπουμ “Rock Believer” που θα ακούσουμε και στη συναυλία σας στο Ολυμπιακό Στάδιο.

Με αυτό το άλμπουμ θέλουμε να δείξουμε ότι είμαστε η πιο ώριμη και μακροβιότερη ροκ μπάντα στον πλανήτη. Μαζί με τους Rolling Stones. Και είμαστε οι πιο πιστοί ακόλουθοι της ροκ. Κάναμε το “Rock Believer” για να δείξουμε στον κόσμο ότι επιμένουμε και είμαστε οι πραγματικοί “Πιστοί οπαδοί” της ροκ μουσικής μέχρι αυτή την ηλικία. Το κάνουμε για 50 χρόνια και ακόμα πιστεύουμε με όλη μας την ψυχή σε αυτό.

Στα 80ς τα πάντα μπορούσαν να συμβούν. Το άλμπουμ “Blackout” προήλθε από ένα κανονικό blackout που έπαθε ο Schenker σε ένα πάρτι με τους Def Leppard και τους Judas Priest. Με αυτούς, τον Van Halen και τον Ozzy Osbourne έχουν κάνει τρελά πάρτι!

Πριν από την πανδημία ήμασταν σε συναυλία, θυμάμαι, και μετά πήγαμε για ένα δείπνο και εκεί ήρθε ένας τύπος από μία δισκογραφική και μας είπε “Ήμουν 10 ετών και είμαι θαυμαστής των Scorpions από τότε και ακόμα πιστεύω σε σας”… εμείς γελάσαμε αλλά μετά αυτό χτύπησε ένα καμπανάκι στο μυαλό του Klaus και άρχισε να γράφει στίχους. Με πήρε τηλέφωνο ήμουν διακοπές σε ένα τροπικό νησί και μου είπε: “Έχω 30 στίχους για τραγούδια, θέλεις να δεις μήπως βρεις κάτι ενδιαφέρον και γράψεις μουσική;” Και αυτό ήταν η αρχή. Γιατί βγήκα από τη βολή μου, τη ρουτίνα μου και έγραψα μουσική για τους στίχους του Klaus. Κάτι που ήταν φανταστικό. Ήταν μία διαφορετική οπτική για μένα και μου έδωσε δημιουργική ενέργεια, είδα τον εαυτό μου διαφορετικά. Κύλησε σαν νερό, το ένα μετά το άλλο. Έφτιαξα το demo στην Ταϋλάνδη σε ένα στούντιο που έχω. Όταν ξεκίνησε η πανδημία το είχαμε ήδη αποφασίσει ότι θα κυκλοφορήσουμε το άλμπουμ.

Ακυρώσαμε μία συναυλία στις Φιλιππίνες κάναμε ένα τελευταίο σόου στη Σιγκαπούρη και όταν χτύπησε η πανδημία γυρίσαμε σπίτια μας. Θα είχαμε Αμερικανό παραγωγό, αλλά δεν μπορέσαμε λόγω του κορονοϊού να ταξιδέψουμε στην Αμερική και πήγαμε σε στούντιο στη Γερμανία. Είμαστε χαρούμενοι που χρησιμοποιήσαμε τον χρόνο της πανδημίας δημιουργικά και πήραμε την αρνητική ενέργεια να τη βάλουμε σε θετική στο άλμπουμ. Να κάνουμε κάτι πολύ δυνατό.

Γενικά πιστεύουμε στη δύναμή μας. Στη μπάντα έχει προστεθεί από το 2016 ο πρώην ντράμερ των Motörhead, Μίκι Ντι (Mikkey Dee), και έχει δώσει μία “hard kicking rock” ένταση στα τραγούδια μας. Μας έδωσε την ευκαιρία να παίξουμε το άλμπουμ όπως το ‘80 και να ροκάρουμε σαν τρελοί. Γι αυτό το άλμπουμ ακούγεται “φρέσκο¨.

Και τώρα είμαστε σε περιοδεία και ανυπομονούμε (φωνάζοντας πολύ δυνατά) να έρθουμε στην Ελλάδα.

Αγαπημένα κομμάτια από το νέο άλμπουμ;

Από το καινούργιο άλμπουμ ξεχωρίζω για τους στίχους το “When you know (where you come from)”, το ομώνυμο “Rock Believer” και το “Shining of your soul” γιατί έγραψα τη μουσική όταν οδηγούσα στη φύση. Μου αρέσει πολύ και το “Seventh Sun”.

 

Χαρούμενοι που θα παίξετε μαζί με τον Alice Cooper στο Ολυμπιακό Στάδιο;

Με τον Alice Cooper είμαστε καλοί φίλοι και δεν θα ξεχάσω ποτέ μία άλλη μας κοινή εμφάνιση καταπληκτική. Θυμάμαι ότι παίξαμε στη σκηνή εγώ, ο Alice Cooper, ο Johnny Depp και ο κιθαρίστας των Aerosmith ο Joe Perry στο Αμβούργο. Ήταν φοβερά.

[Η συνάντηση έγινε σε συναυλία των “Hollywood Vampires”, που ιδρύθηκαν το 2012 από τον Cooper, τον Depp και τον Perry και πήραν το όνομά τους από το ομώνυμο κλαμπ διασήμων το ‘70, μέλη του οποίου υπήρξαν οι: John Lennon, Ringo Starr, The Beatles, Harry Nilsson, Keith Moon των The Who και Micky Dolenz των The Monkees. Στις περιοδείες μαζί τους ανέβαιναν στη σκηνή γνωστά ονόματα της ροκ μουσικής].

Ο Alice είναι… δικός μας, είναι ένας έμπειρος ρόκερ και εκείνος ένας δυνατός περφόρμερ, είναι φανταστικός και είναι ένας γαμ@τος τύπος από κοντά.

Λένε ότι η ροκ πέθανε. Το ακούμε συχνά. Υπάρχουν όμως εκεί έξω ακόμα κάποια εκατομμύρια rock believers που θα τους διαψεύσουν. Οι θαυμαστές μας είναι οι καλύτεροι στον κόσμο.

Τι έχετε να πείτε στους Έλληνες θαυμαστές σας – πέραν του ότι δεν σχεδιάζετε να κατέβετε από τη σκηνή σύντομα.

Ότι τρελαινόμαστε να έρθουμε στην Ελλάδα. Θυμόμαστε το προηγούμενο live που κάναμε στο Ολυμπιακό στάδιο και ήταν φανταστικά, φα-ντα-στι-κά! Θυμάμαι την ενέργεια στην αρένα, την ατμόσφαιρα, αλλά και τον κόσμο να σκαρφαλώνει στις κερκίδες και να κρέμεται από τους … τοίχους, ήταν μία από τις πιο δυνατές αναμνήσεις που θα έχω από όλη τη ζωή μου. Οι Scorpions και οι Έλληνες θαυμαστές τους έχουν τρελό έρωτα. Σας περιμένω όλους τους “rock believers” να ροκάρουμε παρέα!

Info: ΟΑΚΑ. Εισιτήρια: Αρένα Όρθιων 38-50€, Αρένα Gold όρθιων/seated 80€/190€, ΑΜΕΑ: 28€, Κερκίδες Καθήμενοι 35-80€, A VIP: 120€ , B VIP: 100€. Εισιτήρια εδώ.

Δημοσιογράφος: ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΤΣΑΤΣΑΡΑΓΚΟΥ

Για τον ιστότοπο: https://www.news247.gr/sunday-edition/rudolf-schenker-gia-scorpions-den-tha-aposyrthoyme-pote.9662102.html

Rock Pages in Greece

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More