FRANCIS BUCHHOLZ interview

Share on facebook
Share
Share on twitter
Tweet
Share on google
Google+
Share on skype
Skype

Αποφασίσαμε να ανοίξουμε το σεντούκι με τις παλιές και ακυκλοφόρητες συνεντεύξεις που είχαμε κάνει στο έντυπο ROCK HARD καινα τις δημοσιεύουμε στο διαδίκτυο. Τη μερίδα του λέοντος έχουν συνεντεύξεις που αφορούν τους SCORPIONS, για ένα τεύχος που τελικά δεν μπόρεσε να δει το φως… Όπως και να έχει, ο Francis Buchholz, θρυλικό μπασίστας των Σκορπιών, που έρχεται στις 20-21/4 σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη με τον Michael Schenker σε μία συναυλία, ουσιαστικά αναβίωση της περιόδου του “Lovedrive”, οπότε βρίσκουμε την ευκαιρία να δούμε τις μας είχε πει πριν από 2,5 χρόνια…

Ο Francis Buchholz είναι ο θρυλικός μπασίστας των SCORPIONS. Ο άνθρωπος που έχει ηχογραφήσει δώδεκα άλμπουμ με το συγκρότημα (από το “Fly to the rainbow” μέχρι και το “Crazy world”) κι έχει περιοδεύσει μαζί τους επί δεκαοχτώ χρόνια, ανάμεσά τους τα «χρυσά χρόνια» του γκρουπ! Μάλλον είναι από τους πλέον ειδικούς λοιπόν, να μας αποκαλύψει πολλές άγνωστες πτυχές της ιστορίας των SCORPIONS, οπότε η συζήτηση μαζί του ήταν αποκαλυπτικότατη…

Γεννήθηκες και μεγάλωσες στην πόλη του Ανόβερου. Πως ήταν να είσαι έφηβος στα 60’s σε εκείνο τον χώρο και ποια μουσική ή συγκροτήματα ήταν δημοφιλή τότε;

Scorpions 1984 6-1

Ήμουν μεγάλος οπαδός των BEATLES, ROLLINGSTONES, KINKS, YARDBIRDS (με τον Jeff Beck). Κάθε φορά που έβλεπα ένα γκρουπ να παίζει, με συνάρπαζε! Ήταν κάτι φανταστικό και ήθελα να κάνω κι εγώ το ίδιο. Χρειαζόμουν ένα όργανο. Η θεία μου, μου έδωσε μία παλιά κιθάρα κι άρχισα να παίζω με κάποιους φίλους. Έφτιαξα έναν μαγνήτη μέσα στην κιθάρα και τη συνέδεσα σ’ ένα ραδιόφωνο, κάτι που λειτούργησε πολύ καλά σαν ενισχυτής. Όλοι έπαιζαν κιθάρα εκείνη την εποχή όμως κι ως εκ τούτου όλα τα συγκροτήματα ζητούσαν απεγνωσμένα μπασίστες!!! Σ’ ένα κατάστημα με μουσικά είδη, εντόπισα ένα πολύ εντυπωσιακό μπάσο Framus, με φανταστικό κορμό και «ηλιοκαμένο» χρώμα. Για να αγοράσω αυτό το μπάσο, δούλευα νωρίς το πρωί, πριν ξεκινήσει το σχολείο, μοιράζοντας την τοπική εφημερίδα στα νοικοκυριά. Μιλάμε για περίπου 250 εφημερίδες κάθε πρωί! Μετά από λίγες εβδομάδες, είχα αρκετά χρήματα ώστε να αγοράσω αυτό το μπάσο κι έναν φθηνό, μεταχειρισμένο ενισχυτή μπάσου. Αμέσως βρήκα θέση σε τρία διαφορετικά γκρουπ ταυτόχρονα, άσχετα με το γεγονός ότι μόλις και μετά βίας μπορούσα να παίξω μπάσο εκείνη την εποχή. Είχε πολύ πλάκα για μένα τότε, ενώ και στα γκρουπ και το κοινό που παρακολουθούσε, είχε δημιουργηθεί η εντύπωση ότι έπαιζα καλά!!!

Scorpions 1985 Rio de Janeiro-1

Ήσουν σπουδαστής στην επισκευή μηχανών. Τι σε έκανε να αποφασίσεις ότι αυτή δεν ήταν τελικά η κατάλληλη δουλειά για σένα και πως αντέδρασαν οι γονείς σου σ’ αυτή σου την απόφαση;

Hey, μου αρέσουν οι μηχανές Αποφάσισα να σπουδάσω μηχανικός (ουσιαστικά) στο Πανεπιστήμιο του Ανόβερου, της πόλης στην οποία γεννήθηκα, επειδή μου ταίριαζε πολύ. Μου άρεσε να επισκευάζω μηχανές, αυτοκίνητα, ηλεκτρικές συσκευές, κάτι που κάνω ακόμη και σήμερα! Οι σπουδές ήταν πολύ ενδιαφέρουσες, αλλά την ίδια στιγμή μου έπαιρναν πολύ χρόνο, οπότε έπρεπε να άρω μία απόφαση: μουσική ή πανεπιστήμιο. Σκέφτηκα ότι θα ασχολιόμουν με τη μουσική για ένα χρόνο επαγγελματικά και μετά θα συνέχιζα τις σπουδές μου. Αφού πέρασε ο πρώτος χρόνος, αποφάσισαν να ασχοληθώ έναν ακόμη χρόνο με τη μουσική. Οι γονείς μου δεν θα έλεγα ότι ήταν και πολύ χαρούμενοι! Αλλά προσελκύαμε ολοένα και περισσότερο κόσμο στις συναυλίες μας και μου άρεσε πάρα πολύ να παίζω μουσική, οπότε πήρα την οριστική απόφασή μου.

Οι SCORPIONS είχαν ουσιαστικά διαλυθεί μετά τη φυγή του Michael Schenker. Εσύ έπαιζες με τονAchim Kirschning και τον Jurgen Rosenthal στους DAWN ROAD και στην πορεία ενώσατε τις δυνάμεις σας με τον Roth και τον Rudolf Schenker. Μπορείς να μας πεις τι ακριβώς συνέβη και γιατί επιλέξατε το όνομα SCORPIONS;

Francis 1974-1

Για να πούμε τα πράγματα όπως ήταν πραγματικά, οι DAWN ROAD αποτελούνταν από τους Uli Roth, Jurgen Rosenthal, AchimKirschning κι εμένα. Όταν οι SCORPIONSδιαλύθηκαν μετά το ντεμπούτο τους, ο RudolfSchenker μας επισκέφτηκε στις πρόβες τωνDAWN ROAD και συζητήσαμε το ενδεχόμενο να τον έχουμε σαν τραγουδιστή μας!!! Μετά από ένα τζαμάρισμα, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ο Rudolf έπρεπε να συνεχίσει να παίζει κιθάρα και πήραμε τηλέφωνο τον Klaus Meine. Εκείνος δούλευε σαν οδηγός σε μία εταιρία που έκανε διανομή φαρμακευτικού υλικού εκείνη την περίοδο, για να βγάλει λεφτά και φαινόταν να μην ενδιαφέρεται να παίζει σε συγκρότημα ξανά, αλλά τον πείσαμε να προσπαθήσει μία ακόμη φορά. Ο Klausεμφανίστηκε λοιπόν, όλα λειτούργησαν πολύ καλά και αποφασίσαμε να κρατήσουμε το όνομα SCORPIONS, επειδή μας άρεσε περισσότερο. Επίσης, μία μικρή γερμανική δισκογραφική εταιρία με το όνομα Brain, είχε την επιλογή βάσει συμβολαίου να ηχογραφήσει ένα δεύτερο άλμπουμ των SCORPIONS, αλλά εντελώς απρόσμενα, μας έδιωξαν είτε επειδή δεν πίστευαν στο μέλλον της νέας σύνθεσης, είτε επειδή απλούστατα δεν πίστευαν στη μουσική μας. Με τον καιρό, εγώ κι ο Rudolf ξεκινήσαμε να κλείνουμε πολλές συναυλίες και rock φεστιβάλ στα οποία θα εμφανιζόταν το γκρουπ, ώστε να γίνουμε ακόμα πιο γνωστοί στους rock οπαδούς και να αποκτήσουμε περισσότερη εμπειρία από συναυλίες. Σύντομα, ένας promoter συναυλιών από την πόλη μας, το Ανόβερο, ανέλαβε να μας κλείνει συναυλίες και μας συνέστησε στην RCA Records στο Αμβούργο. Η RCAενδιαφέρθηκε και κερδίσαμε ένα συμβόλαιο για τρεις δίσκους. Τότε ηχογραφήσαμε το άλμπουμ μας “Fly to the rainbow” στο διάσημο Musicland Studio στο Μόναχο.

Είχες την ευκαιρία να συνεργαστείς με τρεις διαφορετικούς lead κιθαρίστες (Roth, Schenker,Jabs), όσο ήσουν στους SCORPIONS. Με ποιον είχες την καλύτερη συνεργασία και γιατί; Ποιες είναι οι βασικές τους διαφορές σαν κιθαρίστες;

Francis live 1984-1

Ο Uli Jon Roth, είναι ένας κιθαρίστας – φαινόμενο, χρειάζεται πολύ χώρο και του αρέσει να έχει τον απόλυτο έλεγχο στη μουσική. Καλλιτεχνικά είναι πολύ απαιτητικός και πάντα ήταν σπουδαίο να δουλεύω μαζί του. Ο Rudolf Schenker είναι περισσότερο ρυθμικός κιθαρίστας και showman και πολύ καλός συνθέτης σε ότι αφορά τις μελωδίες. Μουσικά, είναι «ομαδικός» παίχτης, κάποιες φορές καλός στη συνεργασία, κάποιες φορές δύσκολος. Ο Matthias Jabs είναι πολύ γρήγορος και πολύπλευρος κιθαρίστας και καλός «ομαδικός» παίχτης επίσης.

Ήσουν παρών και στην πιο πειραματική και μη-εμπορική περίοδο με τον Roth αλλά και στην περίοδο όπου η μουσική τωνSCORPIONS ήταν πιο προσιτή στο κοινό. Ποια περίοδος είναι η αγαπημένη σου και γιατί;

Στην πραγματικότητα, η μουσική κάθε rockσχήματος εξαρτιέται από τους παίχτες. Για να απαντήσω στην ερώτησή σου, δεν θα έλεγα ότι είχαμε αυτές τις περιόδους της μη-εμπορικής και της πιο προσιτής μουσικής. Είχαμε όμως μία περίοδο αλλαγών στη σύνθεση της μπάντας, ακολουθούμενο από μία περίοδο πολύ σταθερής σύνθεσης: Η περίοδος των αλλαγών, είδε τον Jurgen Rosenthal στα ντραμς στο άλμπουμ μας “Fly to the rainbow” (1974). Η επιρροή του στη μουσική μας και το παίξιμό του ήταν το «πειραματικό». Μετά την αποχώρησή του, είχαμε τον RudyLenners στα ντραμς στους δίσκους “In trance” (1975) και “Virgin killer” (1976). Ο τρόπος παιξίματος του Rudy ήταν πιο δυναμικός, με rock στυλ. Αργότερα, ο Herman Rarebell ανέλαβε τα ντραμς για τους δίσκους “Taken by force” (1977) και το “Tokyo tapes” (1978). Ο τρόπος παιξίματος του, ήταν πιο «συνεσταλμένος» και χαλαρός. Όταν ο Uli Roth έφυγε από το σχήμα το 1978, αντικαταστάθηκε από τονMatthias Jabs, τον οποίο συνέστησα στο γκρουπ αφότου είχαμε δοκιμάσει περισσότερους από εκατό κιθαρίστες στο Λονδίνο. Εκείνη τη στιγμή, άρχισε μία περίοδος με σταθερή σύνθεση, η οποία κράτησε από το 1979 μέχρι το 1992. Με αυτή τη σύνθεση ηχογραφήσαμε τους δίσκους “Lovedrive”, “Animalmagnetism”, “Blackout”, “World wide live”, “Love at first sting”, “Savage amusement” και το “Crazy world”. Έφυγα από το γκρουπ μετά την περιοδεία του “Crazy world”. Βασικά, η μουσική που ηχογραφείται, είναι πάρα πολύ μία ομαδική προσπάθεια, από τους μουσικούς που ανακατεύονται. Αυτός είναι και ο λόγος που τα άλμπουμ που ηχογραφήθηκαν με σταθερή σύνθεση, ταιριάζουν σχεδόν απόλυτα σε σχέση με το μουσικό ύφος τους. Οι ηχογραφήσεις αυτές, ήταν προφανώς πιο προσιτές στο κοινό, αφού οι δίσκοι του «σταθερού line up», πούλησαν εκατομμύρια αντίτυπα. Αλλά δεν πιστεύω ότι σκόπιμα κάναμε αυτούς τους δίσκους πιο προσιτούς! Πρέπει να λάβεις υπόψη, ότι περιοδεύαμε πολύ και κάθε φορά που ξεκινούσαμε τις ηχογραφήσεις στο στούντιο, τα περισσότερα τραγούδια ήταν ακόμη σε πολύ αρχικό στάδιο κι έπρεπε να τελειώσουν και να γίνει η σύνθεση κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων. Είναι σαν να ζωγραφίζεις μία εικόνα χωρίς να γνωρίζεις πως θα καταλήξει στο τέλος. Το σημαντικό για εμάς, ήταν ότι κάθε μέλος του γκρουπ ήταν χαρούμενο με τις ηχογραφήσεις. Είχαμε πολλές συζητήσεις κατά τη διάρκεια των ηχογραφήσεων σχετικά με τον ήχο, τις συνθέσεις και όλα τα υπόλοιπα. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν μία ομαδική προσπάθεια. Κάθε φορά που αλλάζεις μέλη ενός γκρουπ, παίρνεις διαφορετικά αποτελέσματα. Είναι η οπτική μου γωνία, ότι θέλω να είμαι πεπεισμένος από το αποτέλεσμα και θέλω συγκεκριμένο ήχο και απόδοση, χωρίς να με απασχολεί αν ο ήχος του τραγουδιού είναι συμβατός με οτιδήποτε μπορεί να έχει στο μυαλό του ο κόσμος ή η δισκογραφική εταιρία. Πιστεύω ότι οι μουσικοί με τους οποίους παίζαμε μαζί, έχουν την ίδια άποψη.

Scorpions 1975 1-1

Οι SCORPIONS είναι ένα γκρουπ διάσημο όχι μόνο για τα rock τραγούδια του, αλλά και για τις μπαλάντες του. Πως βρίσκεις το γεγονός ότι ένα hard rock / heavy metalσχήμα έγινε πολύ γνωστό για τις μπαλάντες του; Ήσουν άνετος με αυτό;

Απόλυτα! Προσωπικά αισθάνομαι ότι η μουσική μας, είτε είναι μπαλάντα, είτε ένα γρήγορο hard rocking metal τραγούδι, μιλά από μόνη της. Είναι βαρετό να έχουμε όλα τα τραγούδια στο ίδιο γρήγορο τέμπο, είναι πολύ πιο ενδιαφέρον να συνδυάζεις τους γρήγορους και αργούς ρυθμούς! Από την άλλη, το ραδιόφωνο προτιμά mid tempo και αργά τραγούδια κι αυτός, πιθανώς, ήταν ο λόγος που οι μπαλάντες μας έγιναν πιο γνωστές σε ευρύτερο κοινό. Δεν με απασχολεί το metal ή το hard rock image, όταν μία μπαλάντα ταιριάζει μουσικά στο στυλ ενός γκρουπ. Μου είναι απολύτως λογικό.

Περίμενες την τεράστια επιτυχία τωνSCORPIONS; Ποιο πιστεύεις ότι ήταν το στοιχείο που σας έκανε διάσημους ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες;

Πάντα πίστευα στην επιτυχία μας, επειδή ήξερα πόσο δυνατοί ήμασταν στις ζωντανές μας εμφανίσεις. Μπορούσαμε να παίξουμε σε κάθε φεστιβάλ και να επιστρέψουμε θριαμβευτές. Αναφορικά με τις Η.Π.Α., υπογράψαμε με το αμερικάνικο management Leber & Krebs το 1979. Αυτοί είχαν δύο νεαρούς που φρόντιζαν τις υποθέσεις μας. Τον Peter Mensch και τον Cliff Burnstein, οι οποίοι είναι ακόμα manager των METALLICA. Το management στεγαζόταν στη Νέα Υόρκη, το γραφείο τους ήταν γεμάτο με χρυσούς και πλατινένιους δίσκους και κανείς δεν φαινόταν να έχει το χρόνο για να τους κρεμάσει στους τοίχους!!! Εκπροσωπούσαν τον Ted Nugent, τους AC/DC, τους AEROSMITH, τους DEF LEPPARD και πολλούς αμερικάνους καλλιτέχνες. Δούλευαν πολύ στενά με την εταιρία που είχαν υπογράψει, τη Mercury Records, η οποία ήταν υποκατάστημα της PolyGram Records (τώρα ονομάζεται Universal Records). Προκειμένου να κλείσουν συναυλίες για τα συγκροτήματά τους, οι Leber & Krebs χρησιμοποιούσαν την DMA, μία εταιρία που ανήκε και τη δούλευαν οι Nick Caris και Dave “Papa” Leone, με έδρα το Detroit. Στην αρχή μας έκλειναν συναυλίες σαν support σχήμα σε μεγάλες αρένες και στάδια. Στην Αμερική ποτέ δεν παίξαμε σε μικρά club! Γίναμε τεράστιοι παίζοντας μπροστά σε πολύ μεγάλα ακροατήρια και sold out αρένες από το 1984 ήδη, όταν ηχογραφήσαμε το live άλμπουμ “World wide live”. Θα ήθελα επίσης να αναφέρω τον Don McGhee, στον οποίο τηλεφώνησα για να γίνει ο manager των SCORPIONS, όταν χωρίσαμε τους δρόμους μας με την Leber & Krebs για κάποιο λόγο. Εκτός από τους επαγγελματίες ανθρώπους που δούλευαν για εμάς, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο ήταν ότι ήδη είχαμε παίξει εκατοντάδες συναυλίες προτού παίξουμε την πρώτη μας συναυλία στην Αμερική. Επομένως, παίζαμε ήδη πολύ δυναμικά και πειστικά. Επιπλέον: Η σύνθεσή μας ήταν ίδια από το 1979 μέχρι το 1991 όπως είπα και πριν. Αυτό είναι κάτι που οι Αμερικάνοι οπαδοί το εκτιμούν ιδιαίτερα. Μέρα με τη μέρα, κάναμε αμέτρητες συνεντεύξεις στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση σαν promotion, ώστε να προβάλλουμε τους δίσκους μας στα ΜΜΕ. Οι δίσκοι μας από εκείνο το σημείο και μετά, πουλούσαν αμέτρητες ποσότητες και όλοι έγιναν χρυσοί και πλατινένιοι στην Αμερική. Κάποιοι μάλιστα, έγιναν δύο φορές πλατινένιοι και το “Love at first sting”, τρεις φορές πλατινένιο. Οι Αμερικάνοι οπαδοί λατρεύουν την ιδέα μίας ομάδας που νικά και φτάνει από το μηδέν στην κορυφή.

Scorpions 1984 4-1

Κάποια μέλη των SCOPRIONS θεωρούν τονDieter Dierks έναν από τους μεγαλύτερους παραγωγούς, ο οποίος κατάφερε να πιάσει το πνεύμα του σχήματος στον απόλυτο βαθμό. Τι θυμάσαι από την εμπειρία σου με τον Dierks στο στούντιο και τι ήταν τόσοspecial με αυτόν;

Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να δώσω credit και στα πέντε μέλη του γκρουπ. Αν δεν ήμασταν τόσο δυνατό γκρουπ, δεν θα υπήρχε κάποιο «πνεύμα να πιαστεί». Προσωπικά έχω λάβει πάνω από πενήντα χρυσούς και πλατινένιους δίσκους για άλμπουμ στα οποία έχει κάνει παραγωγή ο Dieter Dierks και περίπου είκοσι χρυσούς και πλατινένιους δίσκους για το “Crazy world”, στο οποίο είχε κάνει παραγωγή ο Keith Olsen. Πιστεύω ότι το πνεύμα ήταν στη μουσική και την απόδοση των πέντε μουσικών. Δεν έχει σημασία ποιος καθόταν στην καρέκλα της μίξης, από τη στιγμή που αυτό το άτομο ήταν ένας κορυφαίος παραγωγός με τα απαραίτητα προσόντα. Ποια ήταν η εμπειρία μου με τον Dieter Dierks στο στούντιο; Του άρεσε να έχει τον πιο καινούργιο εξοπλισμό στο υψηλότερο επίπεδο. Ήμασταν οι πρώτοι που ηχογραφήσαμε στο καινούργιο του Sony 32 track Digital Machine. Έγινε ο υπερήφανος ιδιοκτήτης μίας κονσόλας SSL Solid State. Δυστυχώς όμως, δεν ήταν καθόλου οργανωτικός. Θυμάμαι ότι συνήθιζε να με παίρνει τηλέφωνο στο σπίτι μου γύρω στο μεσημέρι και να μου λέει: «Είμαι έτοιμος να ξεκινήσουμε την ηχογράφηση απόψε στις οχτώ!». Έτσι, ετοίμαζα τα πράγματά μου, έπαιρνα το αυτοκίνητο, έβγαινα στην εθνική οδό, και οδηγούσα προς το Stommeln (δίπλα στην Κολωνία, όπου είναι το στούντιο). Μετά από τρεις ώρες οδήγησης, έφτανα στην ώρα μου και μου έλεγε: «Δεν είμαι έτοιμος ακόμη. Θα χρειαστώ μερικές ώρες για να τελειώσω κάτι άλλο που κάνω. Θα ξεκινήσουμε να δουλεύουμε τα μεσάνυχτα». Όταν έφταναν τα μεσάνυχτα βέβαια, κλείδωνε το στούντιο κι έπεφτε για ύπνο! Και να σκεφτείς ότι τέτοιες καταστάσεις δεν συνέβαιναν μόνο σε μένα! Κάποιες φορές, νομίζω ότι πίστευε πως ήταν σε θέση να κάνει ότι ήθελε, μόνο και μόνο επειδή είχαμε συμβόλαιο με την εταιρία του που είχε αναλάβει την παραγωγή και το publishing της μουσικής μας. Επιπλέον, συνήθιζε να ηχογραφεί τη μουσική μας σε τόσα πολλά κανάλια, που πάντα φοβόμουν ότι θα έχανε τη μπάλα!!! Ειδικά, από τη στιγμή που κανείς μας δεν μπορούσε να καταλάβει τον γραφικό του χαρακτήρα, σε ποια ταινία είχε ηχογραφήσει το κάθε κανάλι. Δεν άφηνε κανέναν όμως να αμφισβητήσει το σύστημά του. Οι ηχογραφήσεις διαρκούσαν περισσότερες από 16 ώρες καθημερινά. Όταν έπεφτα για ύπνο σ’ ένα μικρό ξενοδοχείο που βρισκόταν δίπλα στο στούντιο, ήταν αρκετά συχνά δύσκολο να βρει κανείς ύπνο εξαιτίας του θορύβου που ερχόταν από τα δωμάτια των ηχογραφήσεων, όπου άλλοι καλλιτέχνες δούλευαν. Από την άλλη, βέβαια, πάντα είχα αρκετό χρόνο να προετοιμάσω τον ήχο του μπάσου μου όπως ήθελα. Βγάζω τον ήχο από ένα “Direct box”, απευθείας από τη μηχανή ηχογράφησης και χρησιμοποιώ τέσσερα κανάλια ακόμα, με διαφορετικό στήσιμο των μικροφώνων μπροστά από τα ηχεία. Αυτό το στήσιμο είναι το αγαπημένο μου και το χρησιμοποιώ ακόμη – με ελαφρές μεταβολές- για τις ηχογραφήσεις μου, ακόμα και σήμερα. Πρόσφατα το χρησιμοποίησα στο δίσκο των DREAMTIDE, “Dream and deliver”.

Scorpions 1988 USA 5-1

Είναι πολλοί καινούργιοι οπαδοί τωνSCORPIONS, οι οποίοι δεν γνωρίζουν το λόγο για τον οποίο έφυγες από το γκρουπ. Θα ήθελες να μας πεις τι έγινε, αφού υπάρχουν αρκετές φήμες που ακολούθησαν την αποχώρησή σου;

Για πολλά χρόνια το γκρουπ ήταν μία ομάδα που νικούσε συνέχεια και υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι είχαν αναλάβει τις υποθέσεις μας. Μαζί, είχαμε πετύχει πολλά και υπήρχαν πολλά περισσότερα να επιτύχουμε στο μέλλον. Όλοι είχαν μεγάλο κίνητρο να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους για την καριέρα του γκρουπ. Επομένως, δεν υπήρχε καμία απολύτως ανάγκη για αλλαγή. Αλλά μισό χρόνο πριν φύγω, αποφασίστηκε ότι καινούργιοι άνθρωποι θα έπρεπε να αναλάβουν τις υποθέσεις του συγκροτήματος. Ακόμα πιστεύω στο ότι «ποτέ δεν αλλάζεις μία ομάδα που κερδίζει». Έτσι, ήμουν πολύ δυσαρεστημένος με αυτή την απόφαση. Αυτοί οι νέοι άνθρωποι, δεν είχαν καμία απολύτως εμπειρία στα πράγματα που αφορούν τη διεθνή μουσική σκηνή. Ήταν εντελώς άπειροι. Έχοντας επιτύχει τόσα πολλά ήδη, ένιωσα ότι χρειαζόμασταν την υποστήριξη από επαγγελματίες που είχαν διεθνή εμπειρία τουλάχιστον. Για μένα, δεν είχε καμία ουσία να περιμένω μέχρι αυτοί οι άνθρωποι να φτάσουν στο σημείο όπου θα είχαν αποκτήσει την απαραίτητη γνώση του αντικειμένου. Επίσης είχα διαφορετική άποψη σχετικά με τις προθέσεις τους και δεν είχα καμία διάθεση να συμβιβαστώ. Να σου πω, ότι δεν ήταν καθόλου εύκολο για μένα να αντιμετωπίσω αυτές τις συνθήκες κι επί τη ευκαιρία, βλέποντας τα πράγματα πώς είναι σήμερα, μπορώ να διαπιστώσω ότι είχα δίκιο σχετικά με τις ανησυχίες μου. Από την άλλη, ήδη είχα κάνει ένα παιδί και θα γινόμουν πατέρας και στις δίδυμες κόρες μου τους επόμενους μήνες, οπότε ήταν πολύ δύσκολο να συνδυάσω μία υπεύθυνη οικογενειακή ζωή με τη ζωή με μία βαλίτσα στο χέρι…

Scorpions 1988 USA-1

Έκανες μία περιοδεία με τον Uli Jon Rothλίγα χρόνια πριν. Πως ήταν η εμπειρία να παίξεις τραγούδια των SCORPIONS μετά από τόσο καιρό;

Το να παίζεις με τον Uli, είναι πάντα διασκεδαστικό κι ενδιαφέρον! Παίξαμε μόνο λίγα τραγούδια από εκείνη την περίοδο, όταν ο Uli κι εγώ παίζαμε στους SCORPIONS. Είναι πραγματικά ένας guitar hero, ένας πολύ ταλαντούχος και φιλόδοξος παίχτης! Του αρέσει να αλλάζει τη μουσική σε κάθε συναυλία και τα τραγούδια ποτέ δεν είναι ίδια. Ο Uli είναι πολύ θετικός άνθρωπος και είναι μεγάλη μου χαρά να παίζω μαζί του και από μουσικής άποψης και από συναισθηματικής. Το κοινό μας υποδεχόταν φανταστικά κάθε βράδυ και είχαμε μοναδικές στιγμές.

Francis live 1978 Japan with Herman on drums-1

Έχεις έρθει στην Ελλάδα αρκετές φορές… Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό όταν ακούς τη λέξη Ελλάδα και ποια από τις εμφανίσεις σου θυμάσαι πιο έντονα;

Φυσικά και μου έρχεται στο μυαλό ο σπουδαίος πολιτισμός των Ελλήνων! Η δημοκρατία! Ο Σωκράτης, ο Πλάτωνας, ο Αριστοτέλης! Η Ακρόπολη, την οποία επισκέπτομαι κάθε φορά που βρίσκομαι στην Αθήνα. Με τους SCORPIONS έχω παίξει στην Αθήνα στο ΣΕΦ το Νοέμβριο του 1990. Ακόμη θυμάμαι τη φιλική υποδοχή των οπαδών! Και το 2005 έπαιξα με τον Uli Jon Roth στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα. Σπουδαία ατμόσφαιρα. Ευχαριστώ ξανά το fan club που μας προσκάλεσε στην Αθήνα.

Ποιος είναι ο αγαπημένος σου δίσκος από τους SCORPIONS και γιατί;

Το “Fly to the rainbow” επειδή ήταν το πρώτο μου άλμπουμ, το “Virgin killer” εξαιτίας της φανταστικής δουλειάς του Uli στην κιθάρα, το “Lovedrive”, επειδή ήταν μια πολύ θετική προσπάθεια του σχήματος, το “Love at first sting” επειδή έχει πολύ δύναμη και το “Crazy world” εξαιτίας της χαλαρής ατμόσφαιρας στην ηχογράφηση.

Τι σε έκανε να αποφασίσεις να γίνεις μόνιμο μέλος των DREAMTIDE;

Τι εννοείς μόνιμο; Τίποτα στον κόσμο δεν είναι μόνιμο… Μου αρέσει η μουσική και ι παίχτες. Για πρώτη φορά άκουσα για τους DREATIDE κατά τη διάρκεια μίας περιοδείας στην Ευρώπη και την Αμερική με τον Uli Jon Roth. Ο τραγουδιστής μας, ο Olaf Senkbeil, μου έδωσε το iPod του και μου είπε: «Άκουσε αυτό, είναι η μπάντα μου, οι DREAMTIDE»! Άκουσα το γκρουπ του Olaf και εντυπωσιάστηκα από τα σπουδαία τραγούδια, την εξαιρετική δουλειά στην κιθάρα και το τραγούδι. Έπειτα, αφού επέστρεψα στο σπίτι μου από την περιοδεία με τον Uli, συνάντησα τον κιθαρίστα των DREAMTIDE, Helge Engelke, στο πάρτι ενός φίλου μου. Ο Helge κι εγώ, συζητήσαμε για τη μουσική των DREAMTIDE για πρώτη φορά και με κάλεσε στο στούντιό του να ακούσω το νέο τους υλικό. Πήγα και εντυπωσιάστηκα από το υλικό τους για μία ακόμη φορά. Ο Helge μου ζήτησε να τους βοηθήσω στην παραγωγή του νέου τους δίσκου, ο οποίος αργότερα ονομάστηκε “Dream and deliver”. Ξεκινήσαμε και περάσαμε πολύ ωραία δουλεύοντας μαζί πάνω σε ιδέες και ήχους. Μετά από μερικές εβδομάδες, αποδείχτηκε ότι ο παλιός μπασίστας τους δεν ήταν διαθέσιμος για τις ηχογραφήσεις. Ο Helge μου ζήτησε να αναλάβω το μπάσο κι επειδή μου άρεσαν τα πάντα σ’ αυτό το γκρουπ, ξεκίνησα να δουλεύω τις μπασογραμμές. Αυτή είναι όλη η ιστορία.

Scorpions 1984 Francis Rudolf 1984-1

Θα επέστρεφες ποτέ στους SCORPIONS;

Απ’ όσο ξέρω, η πλειοψηφία των οπαδών θέλει να δει το γκρουπ να έχει τη σύνθεση της δεκαετίας του ’80 ξανά. Και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή ήταν η πιο επιτυχημένη σύνθεση των SCORPIONS όχι μόνο από πωλήσεις δίσκων, αλλά και από το κοινό που παρακολουθούσε τις συναυλίες. Γνωρίζοντας αυτά τα δεδομένα, είναι πραγματικά εκπληκτικό ότι το management του γκρουπ προφανώς δεν έχει σκεφτεί κάτι τέτοιο ακόμα…

Ποια είναι η καλύτερη μνήμη από τους SCORPIONS και ποια η χειρότερη; Τι θα έκανες διαφορετικά αν μπορούσες να γυρίσεις το χρόνο πίσω;

Σχεδόν όλες οι συναυλίες αποτελούν σπουδαίες αναμνήσεις! Κρατώ στο μυαλό μου μόνο τις όμορφες στιγμές. Πέρασα φανταστικά και δεν μετανιώνω για κάτι…

Γραφουν οι:
Σάκης Νίκας / Σάκης Φράγκος
http://www.rockhard.gr

Άρθρα

Ακολουθήστε μας:

Scorpions